Merhabalar arkadaşlar bir dönemin ardından tekrar sizlerle beraberim.Bu yazımda sizlere bir dönem boyunca yaşadıklarımı ve izlenimlerimi aktarmaya çalışacağım.

   Arkadaşlar dün son final sınavına girdik ve ilk yarıyılı geride bıraktık.Peki bu geçen süre bize ne kazandırdı düşüncelerimizde ne gibi değişikler yarattı.Herhalde hepimiz üniversiteye başladığımız günü dün gibi hatırlıyoruzdur.İlk zamanlar karmaşık bir ruh hali içersindeydik  ne yapacağını bilmeden hangi kursa gitsem hangi sertifikayı alsam ve nerden neyi öğrensem çabası içinde sürekli koşuşturmayla geçti.Hepimiz hayatımızın hiçbir döneminde olmadığımız kadar bilgiye ve öğrenmeye açtık.Herkes bir yerden bir şeyler öğrenme telaşında nasıl daha iyi mühendis olurum düşüncesiyle hareket ediyordu.Ufkumuz öyle bir açıldı ki hayatımızın hiçbir döneminde bu kadar hızlı bir değişim içerisine girmemişken birden farklı bir düşünce tarzı içine girdik.Peki bizi değiştiren neydi.Bu soruya vereceğimiz yanıt aslında belli.Hiç kimse üniversiteyi bitirdikten sonra işsiz kalmak istemez herhalde.Bizi değiştirende buydu galiba.Artık eğitimimizin son evrelerine gelmiştik ve şimdi önümüzü daha rahat görebiliyorduk.Ne yapacağımıza karar vermek bu aşamada aslında zor değildi.Bu yüzden hızlı bir değişim sürecine girdik ve iş hayatında bize artı kazandıracak çalışmalar yapmaya başladık.Peki yaptıklarımız sadece göstermelik şeyler miydi yoksa bizi tatmin edecek kadar işimize yaradı mı.Bunu ilerleyen yıllarda daha iyi göreceğiz fakat ben yinede kişisel bir özeleştiri yapmak istedim.

   Arkadaşlar ben geçen süre içerisinde üniversite eğitiminin sadece vizelerden ve finallerden ibaret olduğu düşüncesine kapıldım.Böyle düşünmemdeki sebepse çalışmalarımızı (çevremde gördüğüm %80 lik dilimi göz önünde bulundurarak söylüyorum) son haftaya hatta son güne bırakarak yapıyoruz ve bu çalışmada o dersi geçmek için genelde yeterli oluyor. Buda bizi o dersi öğrenmek yerine sadece geçmek için çalışma yapmaya itiyor.Bunu da eğitim sisteminin acizliği olarak kabullenmekten başka çare kalmıyor.

   Peki daha iyi bir mühendis olmak için bunu kabullenmeli miyiz yoksa bu eksikliğimizi bilip bu yönde çalışmalarımızı geliştirmeli miyiz.Aslında yapılması gereken şey bize verilen eğitimi bilimsel çalışmalarla desteklemeli ve teorik eğitimimizi uygulamayla geliştirmeliyiz.Fakat bu imkanı bizim üniversitemizde dahil olmak üzere pek çok üniversitede göremiyoruz buda bizim iş hayatına geriden başlamamıza neden olacak.Bunu daha ilk yarıyılda anlamak pekte zor olmadı.Bu problemi de kendi çabalarımızla aşmaktan başka çare yok gibi gözüküyor.

    Arkadaşlar hepimiz artık kendimize bir yol çizdik ve bundan sonra atacağımız her adım ve yapacağımız her çalışma iş hayatında bizlere birer artı olarak geri dönecek.Değişen ülke şartlarına uygun şekilde hareket etmekten başka çaremiz yok.Bu yüzden her geçen gün yenilerinin katıldığı işsiz mühendisler ordusuna katılmamak için önümüzü daha iyi görmeli ve bu yönde çalışmalar yapmalıyız.Yaptığımız ve yapacağımız çalışmalar ise gerçekçi ve bize en iyi katkıyı sağlayacak şekilde olmalıdır. Arkadaşlar bir yarıyılın ne kadar hızlı bir şekilde akıp geçtiğini gördük eğitimimizin kalan süresininde aynı hızda akacağını göz önünde bulundurmalı ve düşünce yapımızı bu şekilde ayarlamalıyız.Arkadaşlar sizlere Victor Hugo’nun konu üzerine söylediği bir sözle veda ediyorum ‘Çalışmak Hayat,Düşünmek Işıktır’.Hoşçakalın.

                                                                                                                                            AHMET ÇAKIR

                                                                                                                                              17.01.2010